خانواده می تواند از جهات مختلف موجب بروز یا تشدید پرخاشگری شود که مهمترین این عوامل عبارتند از:
• شیوه های نامناسب فرزند پروری والدین:
برخی شیوه های فرزند پروری و استفاده نامناسب از تنبیه و تشویق موجب تقویت خشم و پرخاشگری در فرزندان می شوند.
خانواده اساسی ترین نهادی است كه به اعضای خود احساس امنیت و آرامش می دهد و مهمترین فضای ارضای نیازهای طبیعی و جنسی انسانها است. این نهاد طی هزاران سال پایدارترین و مؤثرترین وسیله حفظ ویژگی های فرهنگی و عامل انتقال آنها به نسل های بعدی بوده است. اما وجود خشونت در خانواده اضطراب و ناامنی را گسترش می دهد كه پیامد آن بیماریهای روان تنی، گسترش پدیده قتلهای خانوادگی، همسركشی و كودك آزاری است. كارشناسان اجتماعی معتقدند خشونت در خانواده ، نشان رشد خشونت در سطح جامعه است.
رسول اللّه صلي الله عليه و آله :
مِن حَقِّ الوالِدِ على وَلَدِهِ أن يَخضَعَ لَهُ في الغَضَبِ وَالتَّعَبِ
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : از جمله حقوق پدر بر فرزندش ، اين است كه هنگام خشم و ناراحتى ، در برابر او فروتن [و آرام ]باشد .
اگر خانوادهای خشن باشد بهطور طبیعی فرزند یا فرزندان آن خانواده نیز خشونت را یاد خواهند گرفت. از آنجایی که کودکان بیشتر وقت خود را در کانون خانواده میگذرانند و مادام شاهد رفتار والدین خود هستند، به صراحت میتوان گفت تاثیرپذیری آنها از خانواده بیشتر از عوامل دیگر است. این مسأله این واقعیت را برای ما روشن میکند که در گام نخست برای کاهش خشونت باید از خانوادهها شروع کرد. نخستین راهکار این است که خانوادهها آموزش ببینند؛ اگر چنانچه افراد خانواده- پدر و مادر- مشکل روانی دارند، در رفع آن کوشا باشند. اگر مشکلات دیگری دارند که آنها را به سوی خشونت سوق میدهد به آنها آگاهی بدهیم که با خشونت هیچکدام از ناکامیها تامین نمیشوند، بلکه یک مشکل به دو یا چند مشکل دیگر تسری مییابد. اگر فقر دارند، اگر ناکامی روانی دارند، اگر مشکل زناشویی دارند یا هر مشکل دیگری، خشونت مشکلی را حل نمیکند.
این وبلاگ براي پاسخ به پرسش مهر «17 »رياست محترم جمهوري ایجاد شده است،ودرتلاش است که مطالب مفیدوتاثیرگذاردرارتباط باموضوع مطرح شود.