این تاثیر اعصاب سمپاتیک تحت تاثیر آدرنالین شامل باز شدن مردمک چشم (دقت و تمرکز بیشتر چشم ها) خشک شدن دهان و انقباض حنجره (خشن شدن صدا) افزایش ضربان قلب و خونرسانی بیشتر به عضلات و افزایش قند خون (انرژی بیشتر برای حرکت های تند) افزایش سرعت تنفس (اکسیژن بیشتر برای بافتها) اتساع روده و مثانه و .... که همگی نوعی آمادگی برای بروز رفتار هیجانی مانند حرکات سریع دست و پا و تخلیه خشم است.

اگرچه خشم جزو احساسات مخرب است اما این پدیده کاملا طبیعی نیازی ضروری برای انسان در جهت حفظ امنیت ،دفاع، رقابت و برتری قواست.کلیه رفتارهای غیر ارادی مکانیسم خشم نوعی آمادگی دفاعی برای فرار ،حمله ،شکار و یا حس پیروزی میباشند که با افزایش انرژی شدید بدن مواجه میشویم. این افزایش انرژی مانند یک بخاری با درجه بالا کار میکند و در صورت عدم کنترل منجر به آتش سوزی میشود.

به همین منظور سیستم خود کنترل بدن برای جلوگیری از انفجار بدن حاصل از مکانیسم های فعال کننده سمپاتیک اقدام به فعال نمودن سیستم پاراسمپاتیک (آرام کننده) نموده و با ترشح هورمون اندورفین که آرامش دهنده است کلیه مکانیسم های فعال شده قبلی را آرام میکند یعنی کم شدن ضربان قلب ،کم شدن فشارخون، کاهش ریتم تنفس و...

انواع تظاهرات خشم:

1- کلامی: مانند : فحش بدگویی ،غیبت، تهدید و...

2- عملی: مانند پرت کردن و...

3- منفعل: عدم امکان بیرون ریختن خشم به دو روش فوق منجر به فروخوردن و درون ریزی میشود. خشم فروخورده خطرناک ترین حالت است زیرا در لایه های درونی بدن روی سیستم عصبی تاثیر منفی گذاشته و با حمله و تاثیر منفی روی قسمت های ضعیف بدن باعث ایجاد بیماری میشود.


اگرچه ترشح اندورفین در خون که در ورزش نیز ایجاد میشود باعث ایجاد حس آرامشی مطلوب و سازنده می گردد اما در این روند آرامش پس از خشم مانند آرامش پس از طوفان حالتی نامطلوب بر بدن داشته و باعث ایجاد افسردگی، ضعف انرژی، سردی و احساس تنفر میشود. این شرایط مانند لیوانی است که آب گرم را در آن ریخته و سپس آب سرد را در آن بریزیم و یا زودپزی داغی که روی آن آب سرد میریزند یک واکنش سرد کننده ناگهانی است که تاثیرات نامطلوبی دارد.

 منبع